Εκδικητικότητα

Τελικά είναι τόσο μικρός και αδύναμος ο άνθρωπος, που αν τον βλάψεις έστω και στο ελάχιστο (ή έτσι νομίσει), όλη η δύναμη της αδυναμίας του τείνει να εκδηλωθεί με μορφή εκδίκησης.
Ομως και αν ακόμα απλώς σκέφτηκε την εκδίκηση, ήδη αμάρτησε εν τη καρδία αυτού.

«Αγαπάτε τους έχθρούς υμών, καλώς ποιείτε τοις μισούσιν υμάς»

Advertisements
Posted in Επικρίσεις, Θεωρίες άλλων, Θεωρίες δικές μου, Uncategorized | Σχολιάστε

Όλες δικές μου.

Αυτό έστειλα στις φίλες μου, αυτό στέλνω κι εδώ
κι ελπίζω να μην έχασα ασκόπως τον καιρό.

Απ΄ του τσιγάρου τον καπνό όταν θα αρρωστήσεις
ποιόν θα καλέσεις δίπλα σου βοήθεια να ζητήσεις;

Νομίζεις θα θεραπευτείς κακό αν κάτι πάθεις;
λυπάμαι μα θα σου το πω πριν πάθεις για να μάθεις

πως με το Χάροντα άμοιρη γυρεύεις να τα βάλεις
μα τότε πέρα μόνη σου θα πρέπει να τα βγάλεις

Κι αν κάποιος ίσως να βρεθεί να σε παρηγορήσει,
το Χάρο που συ κάλεσες δύσκολα θα νικήσει.

Οσο για σας άνδρες «σοφοί», δεν θα σας νουθετήσω,
καπνίστε όσο θέλετε, δεν θα σας εμποδίσω….
μα τις γυναίκες μόνος μου στο τέλος θα γλεντήσω!

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Αντιζηλεία !

Ω! ποιητές που γράφετε ποιήματα δίχως μέτρο,

μήτε ρυθμό και σύνταξη κι ομοιοκαταληξία,

πράγματα (ακατ)ανόητα και σκόρπια φαντασία,

λέξεις ανακατεύετε χωρίς καν μια ουσία,

 

απείρως με κουράζετε, δυσνόητα μιλάτε,

και «το σαφές είναι σοφόν» σκοπίμως το ξεχνάτε,

εικόνες, ήχους, χρώματα, σε στίχους τα κολλάτε,

περήφανοι νομίζετε πως έχουν σημασία.

 

Κι αν ώρες θέλω αμέτρητες να σας κατανοήσω,

Τι εννοεί ο ποιητής με κόπο να αναλύσω,

χωρίς πολύ να το σκεφτώ, ευθύς θα προτιμήσω

στων σκουπιδιών τον κάλαθο, το ποίημα σας να αφήσω.

Posted in Στιχοπλοκή | Σχολιάστε

Κ.Υ.Α. Πρόστιμα για το κάπνισμα

3. -0- 104720 ΚΥΑ ΠΡΟΣΤΙΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ

Εδώ φαίνονται αναλυτικά οι αιτίες υποβολής προστίμων για το κάπνισμα καθώς και το ποσόν του προστίμου σε ευρώ.

Posted in Κάπνισμα | Σχολιάστε

καλή Ανάσταση

Για όποιον αυτο-ανατινάχτηκε μερικώς ή ολικώς από βεγγαλικά, κροτίδες, βαρελότα κ.λπ αυτοσχέδια εκρηκτικά, τα συλλυπητήριά μου.
Θα κάνω όμως και τα παρακάτω σχόλια και ας απορρίψει καθένας όσα δεν τον αφορούν.
1) Η χρήση εκρηκτικών είναι πρωτίστως παράλογη και δευτερευόντως παράνομη.
2) Η τήρηση (διαιώνιση) τέτοιων «εκρηκτικών» επικίνδυνων δήθεν εθίμων είναι πράξη εγκεφάλου «περιορισμένης ευθύνης» (οχι τελείως ανεύθυνου δηλαδή).
3) Ουδόλως έχουν θρησκευτικό περιεχόμενο ή σχέση με την Ανάσταση τα βεγγαλικά και οι εκρήξεις και μόνο ως αξιολύπητα φαινόμενα μπορώ να τα χαρακτηρίσω. Αν θέλουν να κάνουν θόρυβο, ας κατασκευάσει κάθε γειτονιά όσο μεγαλύτερη καμπάνα μπορεί και ας την βαράνε μέχρι να ξεθυμάνουν.
4) Στη Χίο, στην Κρήτη και σε  όσα μέρη του τόπου τούτου υπάρχει ταση για την παρανοϊκή αυτή χρηση εκρηκτικών και όπλων με διάφορες αυθαίρετες δικαιολογίες – παραμύθια, πρέπει να προστεθεί στα Δημοτικά, Γυμνάσια και Λύκεια ωριαίο ανά εβδομάδα μάθημα που να ξεριζώσει με την πάροδο του χρόνου την παλαβωμάρα αυτή από τα μυαλά τους,  που κατά παράδοση διαιωνίζουν τη «διασκέδαση» να  βαράνε κι όποιον πάρει ο Χάρος.
5) Η ωριμότητα και η ικανότητα δεν φαίνεται από όσα μπορούμε να κάνουμε, αλλά περισσότερο φαίνεται από αυτά που μπορούμε να μην κάνουμε.
6) Δεν αναγνωρίζω καμμία δικαιολογία για τους αυτο-ανατιναχθέντες πλην ίσως της «ου γαρ οίδασι τι ποιούσι».
7) Παρακαλούνται να παρατηρήσουν το πρόσωπό τους στον καθρέφτη και να συμβουλευτούν κάποιο καλό βιβλίο φυσιογνωμικής σε σχέση με το βαθμό/επίπεδο της διάνοιας στο οποίο αντιστοιχούν τα χαρακτηριστικά τους και στο εξής να μην εμπιστεύονται τόσο πολύ την κρίση και τη λογική τους.
8) Ευχαριστούμε όλους εσάς τους παράλογους που αυτο-ανατιναχτήκατε, διότι γίνατε ένα καλό μάθημα για όσους άλλαξαν γνώμη εξαιτίας σας και δεν θα ξαναπιάσουν εκρηκτικά στα χέρια τους και δεν θα πλησιάζουν τα εκρηκτικά των άλλων, ή ακόμα καλύτερα, θα κάθονται σπίτια τους όταν οι άλλοι παλαβοί θα αλληλοβομβαρδίζονται.
Παρακαλώ για τη διαβίβαση του μηνύματος και σε άλλους η την ανάρτησή του στην ιστοσελίδα σας ή την εφημερίδα σας, μηπως και συνέλθει κανείς και δεν αυτο-ανατιναχθεί στην επόμενη ομαδική παράνοια.
Posted in Επικρίσεις | 1 σχόλιο

Ο Προμηθέας … μάγειρας

Τα παρακάτω τα βρήκα στη wikipedia, αλλά άσχετα με όλα αυτά, κάπου αλλού διάβασα οτι η τιμωρία του Προμηθέα (ο αετός που του έτρωγε το συκώτι) συμβολίζει το οτι με το που έμαθε ο άνθρωπος τη χρήση της φωτιάς και άρχισε να μαγειρεύει την τροφή του, καταστρέφει τα εντόσθιά του.

Αλλά επειδή δεν μας συμφέρει αυτή η κοντινότερη προς την πραγματικότητα εκδοχή , επαναπαυτείτε στα αρχαιοελληνολατρεμένα παραμύθια που ακολουθούν….. και όνειρα γλυκά! :

Κατά την διάρκεια της Τιτανομαχίας ο Προμηθέας τάχθηκε υπέρ του Δία και γι’ αυτό και δεν τιμωρήθηκε όπως οι άλλοι Τιτάνες.Η συμβολή του στην ανάπτυξη του ανθρώπινου γένους ήταν πολύ σημαντική. Κατά τον Λουκιανό, ο Προμηθέας, με την αρωγή της θεάς Αθηνάς, δημιουργεί τον πρώτο άνθρωπο (Χρυσό Γένος) από πηλό και φωτιά (κατά άλλους με το νερό του ήρωα Πανοπέα της Φωκίδας) και με μορφή όμοια με αυτή των θεών. Αυτό έλαβε χώρα μετά την Τιτανομαχία. Κατά τους Ορφικούς αυτός ο πηλός ήταν το χώμα που ποτίστηκε από το αίμα των Τιτάνων. Αναφερόμενος στην δημιουργία του ανθρώπου, ο Πλάτωνας μας μεταφέρει την εικόνα ενός όντος σφαιρικού, που διακρίνοταν σε τρία γένη- αρσενικό, θηλυκό και μεικτό- και είχε διπλή σειρά από μέλη και όργανα. Αργότερα ο Δίας, επειδή εξοργίστηκε από την αλαζονεία τους και φοβήθηκε τη δύναμή τους, τα χώρισε στα δύο. Τα ζώα δημιουργήθηκαν την ίδια περίοδο (μετά την τιτανομαχία), αλλά από μίξη υλικών της Γης και της φωτιάς. Η δημιουργία των όντων και του ανθρώπου έγινε μέσα στην γη. Όταν κλήθηκαν όλα τα όντα της Γης να βγουν στο φως, ανατέθηκε στον Προμηθέα και στον Επιμηθέα να δώσουν στο κάθε ον τα χαρακτηριστικά που έπρεπε να έχει. Ο Επιμηθέας έπεισε τον αδελφό του να του επιτρέψει να αναλάβει μόνος αυτήν την «δουλειά». Έτσι ο Επιμηθέας ονομάτισε και απέδωσε στο κάθε ον τα χαρακτηριστικά που ήθελε ο ίδιος, χωρίς σοφία και σύνεση. Όταν έφτασε, στο τέλος, η ώρα του Ανθρώπου, δεν είχε να του δώσει παρά λίγες τρίχες και νύχια ευπαθή και ανίσχυρα. Από αυτό το λάθος ο Προμηθέας ανέλαβε την προστασία του Ανθρώπου.

 Η Φωτιά, οι Επιστήμες και τα Γράμματα

Βλέποντας την κατάντια του ανθρώπινου γένους και την αδυναμία του απέναντι στη φύση αποφασίζει να του χαρίσει την Φωτιά. Έτσι, επισκεπτόμενος το εργαστήρι του Ήφαιστου, τοποθετεί την φωτιά σε ένα κούφιο καλάμι και την δίνει κρυφά στους ανθρώπους. Ως τόπος παράδοσης της φωτιάς αναφέρεται η πόλη Σικυώνα της Πελοποννήσου. Έμαθε τους ανθρώπους να χειρίζονται τη φωτιά, να δημιουργούν εργαλεία και τους έμαθε τις Επιστήμες (που έκλεψε από την Αθηνά) και τα Γράμματα. Για να γλυτώσει την ανθρωπότητα από το μένος των θεών, την έμαθε να τους λατρεύει και να τους κάνει θυσίες.

 Οι θυσίες

Όταν έμαθαν οι άνθρωποι να κάνουν θυσίες στους θεούς τέθηκε θέμα για το ποια κομμάτια του ζώου θα άνηκαν στους θεούς και ποια στους θνητούς. Τότε ο Δίας συμφώνησε με τον Προμηθέα να δώσει το λόγο του πως όποιο μερίδιο διαλέξει, αυτό θα παίρνουν οι θεοί και το άλλο οι άνθρωποι. Έτσι, κατά μια μαρτυρία στη Σικυώνα, κατέβηκε ο Δίας να κάνει το ξεδιάλεγμα. Όμως ο προμηθέας έντεχνα στο ένα μερίδιο έβαλε κόκκαλα και τα σκέπασε με λαχταριστό λίπος και στο άλλο κρέας που το σκέπασε με δέρμα. Ο Δίας επέλεξε αυτό με το λίπος και όταν έμαθε την απάτη ήταν πλέον αργά, είχε δώσει το λόγο του.

 Η Πανδώρα

Οργισμένος ο Δίας ζητά από τον Ήφαιστο να του φτιάξει μια Γυναίκα. Έτσι δημιουργείται η Πανδώρα, από ξηρά και θάλασσα. Ονομάστηκε έτσι επειδή έλαβε πολλά χαρίσματα και δώρα από τους θεούς. Μαζί με αυτά εξέλαβε και ένα κουτί. Τέλος ο Ερμής την οδήγησε στον Επιμηθέα και εκείνος, παρά την συμβουλή του αδελφού του να μην δεχτεί δώρο από τον Δία, την έκανε γυναίκα του. Από το κουτί της Πανδώρας ξεχύθηκαν τα δεινά των ανθρώπων, ο θάνατος και η ελπίδα. Όμως ο Προμηθέας τους μαθαίνει την Ιατρική και τα βότανα.

 Ο Κατακλυσμός του Δευκαλίωνα

Ο Δίας θέλοντας να τιμωρήσει τους ανθρώπους, που έγιναν κακοί και άδικοι, και τον Προμηθέα, βρίσκει ευκαιρία να προκαλέσει κατακλυσμό. Η αιτία ήταν οι γιοί του Λυκάονα, απόγονοι του Πελασγού. Επισκεπτόμενος τους γιους του Λυκάονα, μεταμφιεσμένος σε ταξιδιώτη, του προσφέρθηκε ως φίλεμα μια σούπα φτιαγμένη από τα μέλη του σκοτωμένου αδελφού τους, του Νύκτιμου. Εξοργισμένος τους μετατρέπει σε λύκους και ανασταίνει τον Νύκτιμο.Αποφασίζει να εξαφανίσει την ανθρωπότητα (Χάλκινο Γένος). Ο Προμηθέας ενημερώνει τον γιο του Δευκαλίωνα, βασιλιά της Φθίας, για τις βουλές του Δία και τον προτρέπει να φτιάξει μια κιβωτό (λάρνακα), να την γεμίσει με εφόδια και ζώα και να μείνει μέσα μαζί με την γυναίκα του Πύρρα, κόρη του Επιμηθέα. Πράγματι όταν έγινε ο Κατακλυσμός, σώθηκε ο Δευκαλίωνας με την Πύρρα που δημιούργησαν το Γένος των Ηρώων (Τέταρτο Γένος) και την ανθρωπότητα.

 Ο Καύκασος, ο Ηρακλής και ο Κένταυρος Χείρων

Φυσικά, αυτό εξόργισε τον Δία ο οποίος έδεσε τον Προμηθέα σε βράχια, στο Καύκασο όρος, και έβαλε εναν αετό να του τρώει το συκώτι κάθε πρωί. Επειδή ο Προμηθέας ήταν αθάνατος κάθε βράδυ τα σπλάχνα του γιατρεύονταν. Στον «Προμηθέα Δεσμώτη», του Αισχύλου, μαθαίνουμε την στάση του Τιτάνα απέναντι στην τιμωρία του και το μυστικό που κρατούσε από τον Δία. Τελικά ο Προμηθέας αποκαλύπτει το μυστικό που αφορούσε την Θέτιδα, την οποία ποθούσε ο Δίας, σε αντάλλαγμα την απελευθέρωσή του. Πράγματι περνώντας από τον Καύκασο ο Ηρακλής, με κατεύθυνση την Χώρα των Εσπερίδων, σκοτώνει τον αετό και σπάει τις αλυσίδες του Ήφαιστου. Ο Προμηθέας, από ευγνωμοσύνη προς τον ημίθεο, του λέει πως θα πάρει τα Χρυσά Μήλα. Όμως ο Προμηθέας ήταν Τιτάνας και δεν μπορούσε να κατοικήσει τα δώματα του Ολύμπου. Η λύση δόθηκε από τον κένταυρο Χείρωνα. Ο Χείρωνας τραυματίστηκε κατά λάθος από βέλος του Ηρακλή, το οποίο είχε ποτιστεί με το δηλητηριώδες αίμα της Λερναίας Ύδρας. Το αίμα αυτό σκότωνε οτιδήποτε ζωντανό άγγιζε. Ο Χείρων επειδή ήταν αθάνατος, βασανιζόταν φρικτά από την πληγή που του έκανε το βέλος. Έτσι ζήτησε από τον Δία να δώσει την αθανασία του σε κάποιον άλλον, ώστε να πεθάνει και να λυτρωθεί από τους πόνους. Με αυτήν την αίτηση η αθανασία του Κένταυρου Χείρωνα δόθηκε στον Προμηθέα.

Posted in Υγεία - Υγιεινή | Σχολιάστε

Νερό κι αλάτι

Ο,τι κι αν γράψω αργά θα ΄ναι ήδη

για ό,τι έγινε και πια δεν αλλάζει

πάντοτε έτσι ειν΄ αυτό το παιχνίδι

μα να το ξέρεις πως πια δε με νοιάζει

 

Δε θέλω να γράψω γι΄ αγάπες  χαμένες

για ψευδαισθήσεις και αυταπάτες

χαμένα όνειρα και φαντασίες

ή ιστορίες με πόνο γεμάτες.

 

Μοιάζουν μ΄ αλάτι που τη γεύση του χάνει

και αλάτι δε βρίσκεις για να τ΄ αλατίσεις

ο χρόνος περνά κι άλλη γεύση θα ψάχνεις

και όσο ζεις δε θα σταματήσεις.

 

Πίνεις νερό και διψάς και πάλι

μα εκείνο προτίμησε όπου το βρεις

που όταν το πιεις ξεδιψάζουν και άλλοι

απ΄ το κρυμμένο νερό της Ζωής.

Posted in Στιχοπλοκή | Σχολιάστε